De maliënkolder was een beschermende vest die vaak onder het harnas werd gedragen in de Middeleeuwen. De kolder was opgebouwd uit zogenaamde maliën, klein ringetjes die onderling verbonden waren (iedere ring was verbonden met minimum 4 andere) en die nadien waren dichtgeslagen. De lange maliënkolder, die zowat het hele lichaam bedekte van top tot teen kon wel zo’n 30 kilo wegen. Zijn kleinere versie, die enkel het bovenlichaam bedekte, deed het met de helft van dit gewicht. Waarbij al het gewicht op de schouders van de ridder rustte.
De maliënkolder had als doel de ridder te beschermen tegen snijwonden, doordat de ringetjes echter flexibel waren kon een stevige slag toch nog steeds zware kneuzingen of zelfs gebroken botten opleveren. Later ging men ook tweesnijdende zwaarden met zeer fijne punten ontwikkelen die door de maliën heen konden steken en ze zo konden openrijten.
De maliënkolder, door zijn flexibiliteit en buigzaamheid belette de ridder ook niet om zich te bukken en bruuske bewegingen te maken.