Voor elke vreemde situatie is er wel een reden. Zo dus ook voor de vreemde tennis score. De score bij tennis heeft zijn oorsprong in de middeleeuwse numerologie. Het nummer 60 werd in deze tijden beschouwd als het nummer dat niet alleen geluk bracht, maar dat ook voor een geheel of een compleetheid stond. Zo zou je vandaag de dag kunnen zeggen dat 10 of 100 vaak gezien worden als een mooi rond getal dat volledigheid symboliseert. De middeleeuwse versie van tennis alsook de tennis score waren daarom gebaseerd op 60. Er werd dus naar dit getal toegewerkt in 4 gelijkmatige stappen, namelijk 15, 30, 45 en dan 60 of game/spel.

Bij de tennis score wordt er ook vaak onterecht verwezen naar het Franse l’oeuf (ei) als men het over een nul-score of een love score heeft. Eigenlijk is het achterliggende verhaal van een “love score” dat tennis eerder uit liefde werd gespeeld dan bijvoorbeeld voor geld of prijzen. Het achterliggende idee was dat een tennisspeler die 0 of love haalde, enkel gemotiveerd kon worden door zijn of haar liefde voor het spel. Tennis zelfs vond zijn oorsprong in de 12^de of 13^de eeuw in Frankrijk, toen het een “jeu de paume” werd genoemd, of vrij vertaald in het Nederlands een “palmspel”. De huidige naam tennis zou van de Franse gewoonte komen om “Tenez!” te roepen vooraleer er geserveerd wordt.